Al drie jaar op rij stel ik in de herfstperiode een parlementaire vraag of Defensie klaar is met de voorbereidingen voor de winter. Op 9 november 2011 antwoordde Pieter De Crem dat er deze winter 197 plaatsen zouden opengesteld worden. In 2010 was dit nog 223, in 2009 ging het om 300 plaatsen. Het aantal daalt dus elk jaar.

Al drie jaar op rij mislukt de opvang echter, omdat de daklozen de kazernes niet kunnen bereiken. Deze liggen immers enkele kilometers buiten de stadscentra en minister Pieter De Crem weigert om de bussen van het leger in te zetten en in begeleiding te voorzien. Nochtans beschikt het leger over voldoende bussen. Vorig jaar bleek dat hierdoor 5 van de 8 opengestelde kazernes niet gebruikt werden, niet omdat er geen nood aan opvang was, maar omdat de daklozen de kazernes niet konden bereiken. Pure Kafka.

Opnieuw mislukking

Ook voor dit jaar valt te vrezen voor een mislukking. Enkele dagen geleden, op 26 januari, gaf Staatssecretaris voorArmoedebestrijding Maggie De Block tijdens de begrotingsbespreking in de bevoegde Kamercommissie het volgende antwoord op mijn vraag naar de stand van zaken dit jaar: "Opvang van de armsten. De staatssecretaris heeft ter informatie aan de minister van Landsverdediging de lijst gevraagd van de kazernes die ter beschikking worden gesteld van de armsten. Blijkt immers dat de kazernes niet geschikt zijn voor opvang, ofwel omdat ze te ver van de stadscentra verwijderd liggen, ofwel wegens het gebrek aan voorzieningen of omdat ze vervallen zijn."

De kazernes blijken dus niet alleen te ver van de centra te liggen, er is volgens de staatssecretaris ook een gebrek aan voorzieningen, en ze zijn bovendien vervallen. Ook dit jaar is de regering dus niet in staat om een minimale crisisopvang te voorzien.

Menselijke drama's

De interne nota van Defensie choqueert en ik zal de minister hierover dan ook ondervragen. Daklozen zijn geen parasieten, het zijn sukkelaars en een eerstelijnopvang is nodig. Defensie heeft ook een humanitaire taak. Bij natuurrampen staat ze paraat, bij menselijke drama's moet ze dat ook doen.

Met de televisiebeelden van de afgelopen dagen hoop ik dat de hardvochtigheid van minister De Crem nu echt wel een grens heeft bereikt. Het is onaanvaardbaar om te blijven weigeren vervoer en begeleiding te organiseren, en de kazernes zelf moeten aan minimale comforteisen kunnen voldoen.

(Dit opiniestuk verscheen op 4 februari 2012 in De Morgen)

Groen wijst het idee van een btw-verhoging resoluut af. "Met een lineaire BTW verhoging worden vooral de middenklasse en de laagste inkomens getroffen. Indien men de btw op verbruiksgoederen verhoogt, weegt dat zelfs het zwaarste door op de mensen met de laagste lonen. En dat kunnen wij niet aanvaarden. We moeten sociale oplossingen zoeken," stelt van Hecke.

Bovendien zal het verhogen van de prijs van een grote groep producten leiden tot meer inflatie en dus hogere lonen", zegt van Hecke. "En je hoeft geen helderziende te zijn om te voorspellen dat het mechanisme van de automatische indexering dan opnieuw onder vuur komt te liggen."

Groen maakt zich sterk dat er voldoende alternatieven zijn om de begroting opnieuw bij te sturen. "Momenteel heeft de regering alleen nog maar wat cosmetische aanpassingen aangebracht aan de notionele intrestaftrek. Een gerichte aanpassing van het systeem waarbij de papieren constructies en de bestaande misbruiken echt worden aangepakt, en waarbij de aftrek wordt gekoppeld aan jobcreatie, kan heel wat geld opbrengen", stelt van Hecke. "Daarnaast kan de regering ook nog bijkomende inkomsten genereren in het dossier van de nucleaire rente en kan ze de taksen op de beursverrichtingen verder doen toenemen. Dat zijn maatregelen die niet raken aan de koopkracht van de middenklasse en de laagste inkomens, en zijn dus veel socialer."

“De besparingshonger van de federale regering maakt slachtoffers. Wat diverse economen eerder al voorspelden, wordt nu bijzonder concreet voor Belgische ondernemingen en werknemers. Een regering hoort jobs te creëren. De klassieke tripartite doet net het omgekeerde. De besparingbeslissingen zijn contraproductieve, en leiden tot zware en concrete economische gevolgen”, aldus Kamerleden Kristof Calvo (Groen) en Georges Gilkinet (Ecolo).

De fiscale aftrekken voor de energiebesparende maatregelen waren cruciaal. Ecolo en Groen vragen dat de federale regering haar fout rechtzet. “Nu de gevolgen van de schrapping duidelijk worden, moet de regering Di Rupo-Vanackere haar beslissing nog ombuigen bij de begrotingscontrole. Als de regering de nucleaire taks voor Electrabel verhoogt, ontstaat de ruimte om dat te doen. Zo kunnen we energiefacturen drukken en de groene sectoren weer een duwtje in de rug te geven”, aldus Calvo.

Vandaag bespreekt de Kamer de beleidsnota van minister van Werk Monica De Coninck (sp.a). De Coninck zet heel erg in op activering en flexibilisering. Groen roept de minister op om ook concrete plannen te maken voor jobcreatie. “De steunmaatregelen voor energiebesparende maatregelen herinvoeren zou alvast een goede maatregel zijn voor een ambitieus jobs- en investeringsplan”, besluit Calvo.

In de belofte van De Block dat gisteravond iedereen onderdak zou krijgen, kan je de illustratie zien van haar menselijkheid en haar slagkracht. Sta me toe toch iets skeptischer te zijn. Wie bedoelt ze met iedereen? De asielzoekers die zich gisteren aanboden, evident, maar wat met de vele honderden voor wie er de voorbije maanden geen opvangplaats was? Wat met degenen die door de bereidwillige organisaties van SOS Opvang worden geholpen? De opvang van al deze mensen is de wettelijke plicht van de federale overheid, dat is zelfs in Europese richtlijnen gebetonneerd. Dat ons land voor het 3 jaar lang aan zijn laars lappen van die EU verplichtingen nog steeds geen forse Europese boete kreeg, is trouwens onbegrijpelijk. Blijkbaar ziet de EU niet overal even streng op toe als op de begrotingen.

Vorig jaar al lanceerde Groen het idee van een rampenplan om aan de opvangcrisis het hoofd te bieden. Een zwaar woord, een forse maatregel, dat weten we. Maar als er honderden mensen in de vrieskou op straat staan, en je wil daarop een antwoord bieden binnen enkele uren, binnen enkele dagen, dan moet je toch alle middelen uit de kast halen? Leegstaande gebouwen moeten kunnen worden opgevorderd, zodat de asielzoekers niet meer in kraakpanden, parken en stations moeten overnachten. Nu is er even geen tijd voor uitgebreide overlegprocedures tussen administraties. Of nemen we liever het risico van dat er slachtoffers vallen?

Structureel kan De Block zich beroepen op het regeerakkoord om meer plaatsen in materiële opvang bij de OCMW’s te creëren. In het regeerakkoord is sprake van een vrijwillig materieel spreidingsplan dat wordt verplicht als er onvoldoende opvangplaatsen zijn. Een idee dat de klassieke tripartite overnam van de groenen, die dit vorig jaar lanceerden. De noodsituatie is er, de opvangcapaciteit is verzadigd, maar de staatssecretaris durft het regeerakkoord blijkbaar niet toepassen.

En wat is het plan van De Block om de verblijfsprocedures te versnellen, de achterstanden daar te reduceren, zonder aan kwaliteit in te boeten? Steeds maar plaatsen bijcreëren in de opvang is een heilloos pad. De sleutel zit hier duidelijk bij meer personeelsinzet. De voorbije decennia heeft men al ontelbare keren de architectuur van de procedure aangepast, om telkens opnieuw tot dezelfde vaststelling te komen: elke nieuwe, kortere procedure loopt vast op een gebrek aan personeelsinzet. Nochtans is het zonneklaar: extra personeelsinzet verdient zichzelf pijlsnel terug via minder benodigde opvangcapaciteit. Ook hier legde De Block forse verklaringen af rond irrealistisch korte proceduretermijnen. Mooie verklaringen allemaal, maar met verklaringen alleen zal de minister haar hachje niet redden.

“De Block kondigde gisteren in de loop van de dag de creatie van 1300 extra plaatsen aan, maar ’s avonds kregen we te horen dat er maar 60 waren gevonden. Dat is onaanvaardbaar”, stelt Piryns scherp. “Het is heel helder wat er vandaag nog moet gebeuren. Om te beginnen kan men desnoods in een sporthal bedden zetten en moet De Crem zorgen voor plaatsen in de kazernes van defensie en De Block voor vervoer. Bovendien moet ze genoeg personeel inzetten bij Fedasil om alles in goede banen te leiden.”

Maar ook de volgende dagen heeft De Block werk. Dan moet ze starten met het activeren van het materieel spreidingsplan. “In het regeerakkoord staat dat dit spreidingsplan verplicht zou worden geactiveerd om aan een noodsituatie te verhelpen. Hoeveel kouder moet het worden om van een noodsituatie te spreken? ”, aldus Piryns. “Bovendien is het helemaal niet zo moeilijk. Er bestaat al een blauwdruk waarin het aantal opvangplaatsen per regio is berekend. Deze blauwdruk kan direct omgezet worden naar een operationeel, materieel spreidingsplan.”

"Dat is wat er vandaag en morgen moet gebeuren”, besluit Piryns. “En daarna moet de regering eindelijk structurele maatregelen omtrent de in- en uitstroom van asielzoekers implementeren om problemen zoals vandaag te vermijden in de toekomst.”

“Eenzelfde staatsecretaris die enerzijds door de haar eigen dienst Fedasil laat zeggen ‘wij kunnen u geen opvang geven wegens oververzadiging van het netwerk, gelieve u tot het OCMW te richten’ en anderzijds de OCMW’s toestaat te zeggen ‘wij zijn niet bevoegd’, dat lijkt niet alleen op Kafka, maar dat is ook schuldig verzuim,” stelt Piryns scherp.

Groen dringt daarom aan bij staatssecretaris De Block om het regeerakkoord uit te voeren. “De regering moet volgens het akkoord de OCMW’s bij een noodsituatie verplichten om mee in te staan voor materiële opvang via zogenaamde LOI’s. Nu tempraturen tot -13 graden worden aangekondigd vraag ik mij af wat de staatssecretaris tegenhoudt om dit verplicht spreidingsplan te activeren?”, zegt Piryns “Daarnaast moet ook De Block haar eigen verantwoordelijkheid nemen door federale noodopvangplaatsen te openen, en door voldoende personeel in te zetten om ervoor te zorgen dat de verblijfsprocedures sneller afgehandeld worden.”

Foto: mediActivista

"Dit is een goede zaak," aldus Europees parlementslid Bart Staes (Groen), "want dit voorstel zou producenten de ruimte laten om gezondheidsclaims over gereduceerde percentages van potentieel ongezonde bestanddelen (zoals verzadigde vetten, zout en suikers) op hun verpakkingen te laten staan."

Staes: "Het feit dat Europarlementsleden zich keren tegen voor consumenten misleidende informatie is belangrijk. Claims dat een product gezonder is, zouden alleen toegestaan moeten worden als dat product ook écht gezonder is. En dat was met dit voorstel niet het geval."

Staes: "Het voorstel van de Europese Commissie zou juist voor meer verwarring zorgen. Bijvoorbeeld: Als een bepaald product eerst veel teveel zout bevat, en een volgende versie van dat datzelfde product iets minder, zou dit de producent toestaan om dit product aan te prijzen als 'gezonder', terwijl het die claim niet per definitie verdient, omdat het zoutgehalte eigenlijk nog altijd te hoog is. Dit druist volledig in tegen de geest van het geven van gezondheidsadviezen via voedselverpakkingen of reclame. Het valt te hopen dat nu het hele EP dit Commissievoorstel zal verwerpen en het terug naar de tekentafel stuurt."

“Eenzelfde staatsecretaris die enerzijds door de haar eigen dienst Fedasil laat zeggen ‘wij kunnen u geen opvang geven wegens oververzadiging van het netwerk, gelieve u tot het OCMW te richten’ en anderzijds de OCMW’s toestaat te zeggen ‘wij zijn niet bevoegd’, dat lijkt niet alleen op Kafka, maar dat is ook schuldig verzuim,” stelt Piryns scherp.

Groen dringt daarom aan bij staatssecretaris De Block om het regeerakkoord uit te voeren. “De regering moet volgens het akkoord de OCMW’s bij een noodsituatie verplichten om mee in te staan voor materiële opvang via zogenaamde LOI’s. Nu tempraturen tot -13 graden worden aangekondigd vraag ik mij af wat de staatssecretaris tegenhoudt om dit verplicht spreidingsplan te activeren?”, zegt Piryns “Daarnaast moet ook De Block haar eigen verantwoordelijkheid nemen door federale noodopvangplaatsen te openen, en door voldoende personeel in te zetten om ervoor te zorgen dat de verblijfsprocedures sneller afgehandeld worden.”

Volgens de Europese groene fractie is dit een nutteloos pact, dat weinig nieuws biedt en niet de juiste antwoorden biedt op de eurocrisis. De groenen zullen nu samen met andere politieke fracties op korte termijn wél met een alomvattend en juist antwoord op de eurocrisis komen.     

Staes: "Opnieuw hebben Europa's leiders zich onderscheiden door een gebrek aan verbeeldingskracht en een gebrek aan sérieux. De twee maanden durende show voorafgaand aan dit fiscaal pact, betekent weer een verlies van kostbare tijd. Dit herstelt niet het vertrouwen in de juiste Europese politieke aanpak, waardoor we niet dichterbij een oplossing van deze crisis komen. Het Europees Parlement moet nu snel met een alomvattend plan komen, dat de zorgen van burgers wel serieus neemt en vecht waarvoor gevochten moet worden." 

"Veel van wat gisterenavond overeengekomen is, staat al in het zogenaamde 6-pack rond economic governance, dat in september werd goedgekeurd. En daarbij zijn de voorstellen van gisteren over economisch herstel erg vaag en vooral een herhaling van reeds eerder voorgestelde en niet gerealiseerde doelen."   

"Er is een echt gevaar dat de EU zichzelf dieper in de economische modder draait. Want door zich voortdurend blind te staren op draconisch besparen en door het ontbreken van maatregelen om de crisis bij de wortels aan te pakken, kan de eurozone niet duurzaam overeind krabbelen."  

De groenen betreuren bovendien dit halfhartige compromis tussen lidstaten, dat toekomstige eurolanden maar gedeeltelijk inspraak geeft, terwijl de afspraken wel een fundamentele impact op hun toekomst hebben. "Dit is dus niet de manier om de kloof tussen de EU en de burgers te dichten," aldus Staes.  

De enige manier om uit de eurocrisis te geraken is een gezond evenwicht tussen meer Europese solidariteit en budgettaire discipline. Dat betekent meer Europees economisch beleid, maar ook een geharmoniseerd fiscaal en belastingsbeleid. Net als een geloofwaardig vangnet onder de euro, en dus ondermeer een ruimer mandaat voor de ECB en de uitgifte van euro-obligaties. Dit alles moet gepaard gaan met een democratisch toezicht vanuit het Europees Parlement. Staes: "De elementen voor een juiste aanpak van de crisis zijn eigenlijk al vele maanden bekend. De Green New Deal van de groenen kan hiervoor een blauwdruk vormen. We gaan er nu nog harder voor vechten vanuit het Europees parlement."

In een interview met De Tijd zet minister Steven Vanackere (CD&V) de deur op een kier voor een indexsprong. "Niet om de begroting te stutten, maar wel om de concurrentiekracht van de bedrijven te versterken", zegt Vanackere. "Een indexsprong is een interessant idee. Zo'n indexsprong kan ons bedrijfsleven en onze economie een extra stimulans geven", voegde Vlaams minister-president Kris Peeters daar op de VRT-radio aan toe.

"Zo wordt het sociaal overleg helemaal verziekt", reageert Groen-Kamerlid Kristof Calvo. "Vanackere en Peeters dragen een grote verantwoordelijkheid. In plaats van te pacificeren gieten ze olie op het vuur door zo'n uitspraken te doen vlak voor de nationale stakingsdag van 30 januari", aldus Calvo. "Van Peeters kan ik dat nog begrijpen, maar niet van een intelligent man als Steven Vanackere. Dit brengt ons geen stap dichter bij een oplossing", klinkt het.

Ook inhoudelijk vindt het pleidooi voor een indexsprong geen genade bij Calvo. "De loonkost is maar één aspect van het competitiviteitsverhaal. We moeten loskomen van die éénzijdige focus op de loonkost
en bekijken hoe we onze economie in zijn geheel kunnen moderniseren en competitiever maken."

Calvo zegt nog dat hij de verontwaardiging van de stakers begrijpt, maar dat hij hoopt op een "serene stakingsdag". "Ik hoop ook dat iedereen dinsdag opnieuw rond de tafel gaat zitten en dat er via het sociaal overleg kan nagedacht worden over de toekomst van ons land en over het aanbieden van hoop en perspectief aan de bevolking."

Dat de Europese beslissing om het ouderschapsverlof op te trekken vanaf 8 maart ook in de Belgische wetgeving wordt opgenomen, is goed nieuws voor heel wat mama’s. Ook voor Groen-senator én mama Freya Piryns: “Gezin en werk combineren is sowieso al niet gemakkelijk, systemen van tijdskrediet zijn precies wat we nodig hebben.”

Piryns blijft anderzijds achter met een dubbel gevoel: “Het ouderschapsverlof wordt uitgebreid omdat we moeten van Europa. Ten gronde wil deze regering vooral snoeien in de tijdskredieten en het evenwicht werk-gezin nog moeilijker maken. In het kader van de pensioenhervorming nam de regering een veel forsere beslissing om tijdskredieten op andere punten fors terug te draaien en te snoeien in de gelijkstelling voor het pensioen. Wat de regering met de ene hand geeft, neemt ze met de andere dubbel af.”

“Waar blijven de voorstellen van de regering om de mannen ook meer te betrekken bij de opvoeding van hun kinderen?” vraagt Piryns zich bovendien af. “Het zijn nog steeds overwegend vrouwen die gebruik maken van het verlof, alsook van andere systemen zoals tijdskrediet. Het aantal nieuwe mannen die voor een beperkte periode minder gaat werken om hun kinderen te helpen opvoeden, blijft uitermate beperkt.” Piryns roept de mannen dan ook op hun verantwoordelijkheid op te nemen en doet alvast een voorstel om hen aan te moedigen: “Met een zogenaamde ‘vaderbonus’ willen we vaders stimuleren om meer tijd te maken voor hun kinderen. Ouders die beiden hun ouderschapsverlof opnemen zouden dan gezamenlijk een extra maand ouderschapsverlof krijgen.”

Een grote teleurstelling noemt Groen Europarlementslid Bart Staes het: 'De Gucht besloot vorig jaar om het Europese handelsbeleid aan groei te koppelen en nu pas - in een apart initiatief - aan het lot van ontwikkelingslanden. Nog steeds ligt er geen handelsstrategie op tafel waar ontwikkelingslanden iets aan hebben, het is slechts een doekje voor het bloeden.'

De plannen van de Commissie zouden een strategie moeten zijn om via handel ontwikkelingslanden uit de armoede te trekken. Maar de Gucht zet in op stukgelopen handelsonderhandelingen. Hij houdt vast aan de Doha-ronde van de Wereldhandelsorganisatie en de Economische Partnerschapsovereenkomsten van de EU. Er wordt met geen woord gesproken over hoe landen tot overeenstemming kunnen komen. Bart Staes: 'De afgelopen tien jaar heeft de Unie bewezen niet bereid te zijn de ontwikkelingslanden serieus te nemen en uitgerekend deze twee dode sporen kiest hij nu uit om zijn handelsbeleid vorm te geven. De strategie stelt geen oplossingen voor om uit het slop van Doha en de vastgelopen EPAs te geraken.'

De Gucht komt niet met een nieuwe aanpak waarmee ontwikkelingslanden hun boeren kunnen beschermen of echte winst op export van grondstoffen kunnen maken. In plaats daarvan laat hij ruimte voor bilaterale investeringsverdragen terwijl die de buitenlandse investeerders veel rechten en nauwelijks plichten geven. Staes: 'Het Europese Parlement is ook vragende partij om handel te koppelen aan de uitdagingen inzake klimaatverandering. Daaraan wordt amper gerefereerd.'

Ook een antwoord op de Amerikaanse wet tegen conflictmineralen blijft uit. De VS laat grote bedrijven - zodra zij tin, tantalium of goud uit bijvoorbeeld Oost-Congo gebruiken - hard maken dat deze niet uit mijnen komen die mogelijk onder controle staan van gewapende rebellengroepen. Hier had de EU moeten op inhaken. De Europese variant zegt alleen te kijken naar een manier waarop er aan transparantie van de productieketen kan worden gewerkt. Staes: 'Een gemiste kans en een teken dat de Gucht vooral de belangen van het grondstofvretende Westen en de grote bedrijven vooropstelt, eerder dan dat hij de ontwikkelinslanden een eerlijk perspectief op ontwikkeling biedt.'

Staes hoopt via de commissie Ontwikkelingssamenwerking in het EP de handelsstrategie alsnog te kunnen bijsturen.

Na weken van onderhandelingen op technisch niveau buigen de Europese staats- en regeringsleiders zich maandag op een top in Brussel over de laatste knelpunten in het ontwerp van het nieuwe verdrag. De deelnemende landen verplichten zich ertoe een schuldenrem in te schrijven in de wetgeving, bij voorkeur de grondwet. Daardoor moeten ze voortaan begrotingen in evenwicht presenteren. Deze neoliberale aanpak wordt sinds een jaar op Griekenland toegepast, en heeft er enkel geleid tot sociale onrust, de verdere daling van het Griekse bbp en het dieper wegzakken van het land in de crisis.

Blind besparen is niet de enige piste. De dreiging van de markten om de schuldrating te verlagen komt eveneens voort uit het gebrek aan perspectief op duurzame groei. Daarbij moet de solidariteit behouden blijven, en moet de economie geherorienteerd worden naar slim investeren.

Groen betwist het belang van duurzame openbare financiën niet, maar laakt de eenzijdige focus op budgettaire discipline. Naast de openbare schuld moet er ook aandacht zijn voor de sociale (ongelijkheid, structurele werkloosheid,...) en ecologische schuld (de ecologische voetafdruk, biodiversiteitsverlies,...). Daarom eisen de groenen een sterkere koppeling tussen het begrotingsverdrag en de sociaaleconomische strategie van de Europese Unie, Europa2020. De Strategie Europa2020 verplicht de Lidstaten om elke jaar in april een programma van nationale hervormingen voor te leggen aan de Europese Commissie. Deze Strategie bevat doelstellingen in de domeinen van jobs, armoedebestrijding, onderwijs, R&D, milieu en energie.

Groen bekritiseert ook de erosie van de begrotingsbevoegdheden van de nationale parlementen. Niet enkel in het nieuwe verdrag, maar ook in een reeks andere Europese wetten. « De nationale parlementen wordt een belangrijke politieke handeling ontnomen, de goedkeuring van de begroting », aldus Europarlementslid Bart Staes.

Tenslotte moet de volgende Europese Top ook maatregelen beslissen voor de regulering van de financiële sector. Een rechtvaardige bijdrage van deze sector via een taks op de financiële transactie aan de inspanningen van de Lidstaten is noodzakelijk. De Groenen pleiten ook voor een meer geïntegreerde monetaire aanpak en het lanceren van Eurobonds.

Ecolo en Groen zullen hun onvrede kenbaar maken in het federaal adviescomité, waar premier Elio Di Rupo vrijdag het regeringsstandpunt voor de Europese top zal presenteren. « Groen heeft zijn alternatief ingediend in de vorm van een resolutie in het federale parlement en vraagt steun aan de progressieve partijen voor deze evenwichtige en duurzame aanpak », zo besluit Stefaan Van Hecke, fractieleider van Groen in De Kamer.

Eva Brems (Groen) reageert verontwaardigd: “CD&V zit samen met de Hongaarse regeringspartij Fidesz in de EVP, en beide beroepen zich op een christelijke traditie, maar de CD&V lijkt hier te vergeten dat na de ‘C’ een ‘D’ (Democratisch) prominent in haar naam staat. Dat een wisselmeerderheid nodig is voor de bescherming van de democratische waarden in Europa, is ronduit verbazingwekkend”.

“Het is goed dat de Europese Commissie een eerste stap gezet heeft door inbreukprocedures te starten rond de verplichte pensionering van rechters en de onafhankelijkheid van de centrale bank en de privacycommissie in Hongarije, maar de kritiek van de Commissie is te selectief. Er is sprake van verschillende schendingen van de onafhankelijkheid van het gerecht, van de afbraak van de rol van het Grondwettelijk Hof, en van aantastingen van de godsdienstvrijheid, de persvrijheid, en de rechten van vrouwen, holebi’s en personen met een beperking. Het is belangrijk dat het hele plaatje grondig onderzocht wordt” aldus Eva Brems.

Groen is het niet eens met de stelling van oppositiepartij N-VA dat een democratische meerderheid in een parlement de fundamentele Europese waarden en normen kan wegstemmen. “De evoluties in Hongarije vormen wel degelijk een ernstige aantasting van de fundamentele Europese waarden en grondrechten. De Europese Unie is ook een Unie van waarden” aldus Eva Brems die het ook bijzonder wrang vindt dat CD&V vandaag in de plenaire wel ondemocratische praktijken in Burundi aanklaagt, maar zich niet wenst uit te spreken over wat in het eigen Europese huis fout loopt.

CD&V voorzitter Wouter Beke zegt deze week in Knack: “Mij interesseert het resultaat van de beslissingen meer dan de manier waarop ze tot stand gekomen zijn. In elk geval zullen de vakbondsacties de beslissingen van de regering niet kunnen terugdraaien.” Sp.a voorzitter Bruno Tobback heeft het vandaag in Le Soir over de staking als “een atoombom zonder effect”.

“De klassieke tripartite met CD&V, sp.a en OpenVLD is de eerste verantwoordelijke voor de hevige reactie van de bonden,” zegt Van Besien. “De hervormingen die ze doorvoert, zijn onrechtvaardig omdat ze de inspanningen onevenwichtig verdelen. 26% van de 11,3 miljard sanering zijn besparingen in de sociale bescherming, tegenover 10,5% inspanningen van de financiële sector. Ook wij zijn voor langer werken, maar de regering dwingt mensen langer te werken zonder iets te doen aan de eindeloopbaan of de combinatie gezin-werk, en houdt onvoldoende rekening met wanneer iemand is beginnen werken. De misbruiken in de notionele interestaftrek worden niet aangepakt en de grote bedrijven blijven even weinig belastingen betalen. Zo’n regering kan je moeilijk sociaal noemen.”

“Als je het sociaal overleg niet respecteert en onrechtvaardig bespaart, dan is het logisch dat je een felle reactie van de vakbonden uitlokt. In plaats van stoer te roepen in de media dat de staking geen enkele indruk op hen maakt, zouden Tobback en Beke beter aan tafel gaan zitten om op een ernstige manier te praten over meer rechtvaardige hervormingen en de werknemers een toekomstperspectief bieden,” besluit Van Besien.

 De parlementsleden van de meerderheden verwijzen de studie van Transport & Mobility Leuven (die zeer kritisch was voor de Ooswterweelverbinding en zeker voor het BAM-tracé)  definitief naar de prullenmand en bevestigen dat niet kan geraakt worden aan de randvoorwaarden van de Vlaamse regering (zoals bijv. het vrachtwagenverbod in de Kennedytunnel). Daardoor wordt in de feiten het Meccano-alternatief van stRaten-Generaal en Ademloos definitief begraven. En dat op een moment dat de MER-procedure nog loopt. In feite zegt men met deze resolutie dat wat ook de uitkomst is van dit onderzoek, dat men sowieso verder doet met het BAM-tracé. Het Meccano-alternatief wordt definitief als onbespreekbaar afgewezen.

Tegelijk vragen de parlementsleden van de meerderheid dat dringend werk zou gemaakt worden van bijkomende verbindingen zoals de R11 Bis (ondertunneling van de R11) tussen Wilrijk en Wommelgem en de A 102 tussen Wommelgem en Ekeren. Het hele overlegproces dat gouverneur Cathy Berx opzette, heeft blijkbaar geen enkel belang. Het feit dat veel burgers, comités maar ook gemeentebesturen de grootste vragen hebben bij het geplande R11-Bis-tracé, wordt straal genegeerd. Over de  A 102 is zelfs nog geen enkel overleg gebeurd. Toch vragen de parlementsleden de Vlaamse regering om volle bak voort te doen. Rijden en niet omzien is (terug) de boodschap. 

Groen! is verbijsterd door de arrogantie van dit meerderheidsinitiatief. Het moet zijn dat de nervositeit bij de meerderheidspartijen groot is nu quasi zeker is dat voor de gemeenteraads-verkiezingen geen spade in de grond zal gestoken worden.

Minister Jo Vandeurzen wil dat alle gemeentes tegen 2015 een eigen loket kinderopvang hebben. De minister bericht dit in het kader van het nieuwe decreet kinderopvang dat vanaf vandaag in het parlement wordt besproken. Ouders die kinderopvang zoeken kunnen dan via dit loket vernemen welke opvang er in de gemeente bestaat en hoeveel beschikbare plaatsen er zijn. Kind en Gezin stelt dat zo ook de stap naar kinderopvang voor kansarme en allochtone gezinnen kleiner wordt.

Groen vindt het merkwaardig dat de minister de oprichting van een loket kinderopvang naar voor schuift als belangrijkste punt uit het langverwachte decreet kinderopvang. Wat hij doet is een bijkomende taak opleggen aan de gemeentes zonder dat daar extra middelen tegenover staan.

‘Het zoeken naar kinderenopvang wordt misschien makkelijker, maar het vinden blijft even moeilijk’, zegt Vlaams Parlementslid Mieke Vogels (Groen). ‘Met de oprichting van een loket wordt immers geen enkele bijkomende plaats gecreëerd. En dat is toch de essentie voor de ouders die wanhopig op zoek zijn naar opvang voor hun kind.’ Het is dus maar de vraag of allochtone en kansarme ouders sneller aan een plaats in de kinderopvang zullen geraken, zoals Kind en Gezin stelt. Precies in de grote steden waar de meeste kansarmen en allochtonen wonen, zijn de wachtlijsten het grootst en hier zal een loket niets aan veranderen.

“Werkonzekerheid versterken en verankeren is geen perspectief voor werklozen. Mobiliteit en flexibiliteit op de arbeidsmarkt is op zich een goede zaak, maar dit voorstel is onevenwichtig. Langdurig werklozen hebben net nood aan een duurzame werkomgeving met geëngageerde werkgevers die investeren in opleiding en een overheid die investeert in begeleiding”, aldus Calvo.

Het voorstel van De Coninck is bovendien moeilijk te rijmen met haar eigen beleidsnota waarin ze zich voorneemt om bijvoorbeeld interimarbeid net beter te reguleren. Verschillende partijen, inclusief Groen en De Conincks eigen partij sp.a, hebben daar wetsvoorstellen voor klaar liggen. Zo wil Ecolo-Groen dat interimarbeid meetelt in de maximale periode van opeenvolgende tijdelijke contracten vooraleer verplicht overgegaan moet worden naar een contract van onbepaalde duur.

Groen maakt zich stilaan zorgen over het werkgelegenheidsbeleid van de klassieke tripartite. “Om werklozen aan een baan te helpen, is meer nodig dan flexibilisering en activering. Deze regering mist plannen om jobs te creëren. Ze fnuikt economische groei door de eenzijdige focus op besparingen”, zegt Calvo.

“We kunnen de minister geen gebrek aan creativiteit verwijten. Maar de knutselles is voorbij. Wat dit land nu nodig heeft, is een omvattend plan dat inzet op jobcreatie. Het recept daarvoor is investeren in mensen en in economische ontwikkeling, zoals ook professor De Grauwe onderstreept, en inzetten op een Green New Deal”, besluit Calvo.

"De mails op zich zijn niet zozeer het probleem," zegt Van Besien. "Maar het maakt twee zaken duidelijk: dat Muyters zijn bevoegdheden niet onder controle heeft en dat hij de neiging heeft om zaken van zich af te schuiven."

"De N-VA verwijt ons dat we het niet over de inhoud hebben, maar het beleid van Muyters is net het grootste probleem. Zo werken de nieuwe BIV-regels de verdieseling van het wagenpark nog in de hand. Dat is wel het laatste dat we nodig hebben als het over fijn stof gaat," aldus Van Besien.

"Bovendien zet Muyters als minister van Begroting de schulden buiten de balans. Vlaanderen doet dus aan schuldopbouw zonder dat het zichtbaar is. Muyters zal de Vlamingen geld kosten."

Herbeluister het hele interview met Wouter Van Besien, vandaag in de Ochtend: "N-VA is helemaal geen beleidspartij"